Een half jaar in Dakar!

Een feestje bouwen en je geld opdoen? Ik kocht liters limonade, honderd kilo chocolade om aan iedereen uit te delen…

Iedere leeftijdsgenoot kent waarschijnlijk deze Samsonhit uit de jaren ‘90 nog wel uit het hoofd. Het mag dan misschien spijtig genoeg geen 10 miljoen zijn, de hoeveelheid geld die ik inzamelde voor mijn vertrek mag er best wel wezen! Er was de succesvolle spaghettiezwier in augustus, heel wat gulle gevers die een bijdrage deden én de gemeente Londerzeel die een deel van haar budget voor ontwikkelingssamenwerking heeft vrijgemaakt.

Ik heb doelbewust lang gewacht om het vele geld dat ik vergaard had, effectief te besteden. Mijn verblijf hier zou sowieso te kort geweest zijn om met het ingezamelde geld zelf iets nieuws uit de grond te stampen. Bovendien behoorde dat ook niet tot de doelstellingen van het postgraduaat. Daarnaast was het ook niet mijn eerste keer Afrika en begon ik verre van onvoorbereid aan dit avontuur. Zo wist ik dat eens mensen hier weten dat je geld hebt, ze je op een heel andere manier bekijken en behandelen. Dat heb ik ook nu weer, eens ik ter sprake bracht dat er geld beschikbaar was, zelf ondervonden. Blank zijn staat hier, spijtig genoeg, nog al te vaak synoniem voor rijk zijn. 

Om alle bovenstaande redenen heb ik dus, samen met mijn maatje Tom, mijn oren en ogen goed opengezet de voorbije maanden en de kat wat uit de boom gekeken. We hebben talrijke projecten leren kennen de voorbije periode. Gaandeweg hebben we ze gewikt en gewogen. Regelmatig hebben we gedacht: ‘dit project verdient onze steun!’ Om dan twee weken later te moeten vastellen dat het toch niet ‘kosjer’ was.

Maar knopen zijn er om doorgehakt te worden en ik ben ook niet van plan om hier eeuwig te blijven. Het einde nadert met rasse schreden en het is dus tijd om voor even wilde weldoener te spelen, ook al doe ik dat eigenlijk niet zo graag. Ik weet immers dat de sponsors verwachten dat het geld goed (in Westerse normen) wordt besteed, dat er niets terecht komt waar het niet hoort en dat er liefst van al snel zichtbare resultaten geboekt worden. Maar Senegal blijft Afrika en dat kan je nu eenmaal niet vergelijken met Europa. Het liefst van al, zou ik jullie zwart op wit willen garanderen dat het geld terecht komt bij mensen die het echt nodig hebben. Maar hier, in Senegal, zijn geen zekerheden en dus ben ik daar niet toe in staat. Toch kan ik jullie meedelen dat de ’gelukkigen’ het resultaat zijn van een weloverwogen keuze én dat zowel Tom als ik bij dit alles een goed gevoel hebben.

De tijd ontbreekt mij op dit moment om de projecten uitgebreid te beschrijven. Maar ik beloof dat ik daarvoor thuis tijd zal maken. Ik plan ook een info-avond met foto’s, uitleg over de projecten en het leven hier. Op dat moment zal ik ook proberen alle mogelijke vragen te beantwoorden. Toch vermeld ik nu even heel kort wie hoeveel gekregen heeft en waarvoor ze het willen gebruiken.

- ONG Chaulmoogra (o.a. actief in Sowane) krijgt 1250 euro, waarvan 250 euro gebruikt zal worden voor micro-kredieten (een manier van werken waar ik sterk in geloof) en de rest voor het uitbreiden van de bestaande steencoöperatief.

- Enda Ecopole (de organisatie waarin ik actief ben) krijgt 1050 euro om te besteden aan de bouw van een vormings- en ontmoetingscentrum in samenwerking met Broederlijk Delen in het dorpje Touba Toul.

- Dispensaire (gezondheidscentrum) Saint-Martin krijgt eveneens 1050 euro om de besteden aan de opvang en het herstel van ondervoede kinderen.

Voor ik vertrok heb ik voor 50 euro school- en spelmateriaal gekocht dat ik hier vrijwel dagelijks heb gebruikt en ook zal achterlaten. Verder hebben we met een heel klein deel van het geld ons Senegalese zusje, Mama Fall, getrakteerd op een namiddagje Magic Land (een grote kermis). Momenteel rest er nog een kleine som. Waaraan dat resterende bedrag besteed zal worden, weten we nog niet 100% zeker en blijft dus ook voor jullie nog even een geheim. Zodra we een beslissing hebben genomen, laat ik wel iets weten en ik beloof jullie nogmaals dat uitgebreidere info over de projecten volgt eens ik terug in België ben!

Tot slot wil ik iedereen die op één of andere manier heeft bijgedragen tot het inzamelen van al dit geld nog eens extra bedanken. De mensen hier appreciëren jullie hulp ten zeerste!

De groeten daar vanuit Dakar en tot later,

Caro