Een half jaar in Dakar!

Lang geleden beschreef ik jullie eens een ’normale’ nacht in Dakar. Ik kan jullie meedelen dat ik na 5 maand hier gelukkig iets beter slaap, al word ik nog regelmatig ’s nachts wakker. Toen ik die normale nacht beschreef, heb ik jullie beloofd om ooit eens een ‘normale’ dag in Dakar te beschrijven. Welnu, ik ben tot de vaststelling gekomen dat ik daartoe niet in staat ben. Een normale dag bestaat hier gewoonweg niet. Iedere dag is anders en regelmaat of systematiek kent men hier niet. Kortom, met het begrip tijd wordt hier flexibel omgesprongen!

Het begint al ’s ochtends bij het opstaan. Soms is de douche/toilet/badkamer vrij, soms wordt de ruimte voor een half uur ingepalmd. Afhankelijk daarvan kan ik vroeg of iets later naar de bushalte vertrekken. Wanneer ik daar aankom, moet ik soms 5 min. wachten tot de bus vol is, soms 10 min. De bus vertrekt immers niet op een bepaald uur, maar pas wanneer ze vol is. Afhankelijk van de hoeveelheid fille kiest de buschauffeur een route. De tijd die ik dus doorbreng op de bus varieert van dag tot dag. Als gevolg van dit alles, is ook het uur dat ik aankom op het project variabel. Ook in de schooltjes waar ik les geef, is het al flexibiliteit wat de klok slaat. De ene dag zijn er 20 kindjes, de dag nadien 30. Zelfs het aanvangsuur van onze activiteiten varieert en regelmatig gebeurt het dat er na de ’speeltijd’ minder of meer kindjes komen opdagen dan ervoor.
Op het project zelf draagt men flexibiliteit eveneens hoog in het vaandel. De volgende voorbeelden illustreren dat: Als je moe bent, moet je slapen. Dat kan je doen op een mat op de grond of gewoon met je hoofd op je bureau. Als je dorst of honger hebt, moet je eten en dan kan je gerust even
de stad ingaan om iets te kopen. Als je telefoon krijgt tijdens een vergadering, dan neem je op. Als je geen zin hebt om te werken, dan doe je iets anders (mailen, surfen, chatten, een praatje slaan…). Regelmatig komt er in de burelen wel één of andere verkoper binnenwandelen. Als je dan schoenen wil kopen, dan kies je er een paar uit, je past ze uitvoerig en je koopt ze eventueel. Hetzelfde geldt voor aanstekers, kranten of pindanoten. Dit alles kan gerust tussen het werken door.  Niemand die daar een opmerking over zal geven.
De rit naar het gastgezin ’s avonds verloopt gelijkaardig aan de rit naar het project ’s ochtends. Dit alles geldt uiteraard niet alleen voor mij, maar voor iedereen hier in Senegal. Daardoor varieert ook het uur dat onze gastmoeder thuiskomt. Wanneer we ’s avonds eten wisselt dus wederom van dag tot dag. Soms is dat 20u, soms 21u, soms 22u…
En last but not least is het uur dat ik kan gaan slapen dan wederom afhankelijk van hoe laat ik ’s avonds gegeten heb.

Van Dale definieert ‘flexibel’ als buigzaam, inschikkelijk of zich gemakkelijk aanpassend aan wisselende omstandigheden. Van nature ben ik iemand die zich nogal strikt aan regels houdt en afspraken wil nakomen. Aanvankelijk had ik het dus erg moeilijk met het gebrek aan regelmaat en de ‘overdreven’ invulling van het begrip flexibiliteit. Maar na vijf maanden heb ik er mee leren leven. Meer nog, ik leef er soms zelfs naar. Ik maak me niet druk als ik 30 min. te laat op een afspraak kom. Als ik ’s ochtends niet uit mijn bed kan, dan draai ik me gewoon nog een keertje om. Wanneer ik geen zin heb om aan een rapport te werken, dan doe ik doodleuk iets anders.

Nu het einde van mijn verblijf hier nadert, begin ik zelfs te beseffen dat ik de flexibiliteit net heel hard ga missen in België. Want over een dikke maand MOET ik immers weer meedraaien. Het is in België uit den boze om te laat te komen. De treinen worden verondersteld stipt op hun uur te vertrekken. Afspraken moeten zorgvuldig nageleefd worden en er moet iedere dag gewerkt worden of ik daar nu zin in heb of niet. Toch ben ik ervan overtuigd dat ik snel weer mee zal draaien in dat systeem. Ik ga nu nog even volop genieten van die ‘niets moet, alles mag’ ingesteldheid, maar ben ervan overtuigd dat ik me toch beter thuis zal voelen in ons gereglementeerde Belgenlandje!

Ik rond dit stukje nu af want ik ben voldoende flexibel omgesprongen met het woord ‘werken’ vandaag en ga effectief nog wat aan mijn eindrapport schrijven!

Tot volgende week én vergeet niet: ‘De tijd gaat snel, gebruik hem wel!’

Caro